Dag 18: De aankomst…

De 5 uur wachten op Schiphol duren te lang. Het is te doen maar fijn is het niet. We zijn blij met het internet wat we hebben aangeschaft dat dooit de tijd een beetje. En dan is het eindelijk tijd voor onze vlucht vanaf Gate B28. Ik ben al vaker gevlogen naar Nürnberg en altijd is het nummer C en rijden we met een bus maar in het weekend lopen we via een glazenslurf eerst naar buiten om dan het vliegtuig in te stappen.

Tijdens het wachten bij de gate zien we al onze koffers al voorbijkomen we zijn dus zeker dat we alle koffers hebben in Nürnberg. Bijna iedereen zit op tijd in het vliegtui behalve 2 mensen die komen met speciaalvervoer (in verband met slecht ter been) en daar konden we nog 20 minuten op wachten. En die 20 minuten duren echt te lang. Eindelijk is het vliegtuig vol, nou ja vol er zit denk 30 man in.

Na een korte vlucht van amper 55 minuten lopen we om 17:35 de bus in en worden we naar de Bagage hal vervoerd. Eenmaal de bus uit zien we de eerste koffer al op de band. En de andere 2 volgen al snel. Snel de koffers bij gepakt want Jörg (Collega van Sander) en Claudia zouden ons komen ophalen. We lopen heel stoel door de groene gang (Niets aantegeven) ondanks dat we weten dat we meer bij hebben als is toegestaan. We mogen doorlopen dus we zijn helemaal happy en zien gelijk Jörg en Claudia staan. Claudia vertelde dat vlak voor ons iemand door de douane appart wordt geroepen voor een controle. We hebben dus enorm veel geluk gehad.

Na bijna 28 uur wakker en op pad te zijn geweest zetten Jörg en Claudia ons thuis af. Wij lopen even naar binnen en hebben dan nog mooi de tijd om boodschappen te doen voor de hele week. Daarna begint het uitpakken en voor Danielle het wassen en strijken.

Dag 18: Het vertrek… (Deel 2)

Met een kwartier vertraging zijn we vertrokken uit Orlando. We hebben in het vliegtuig nog een stoel geruild dus zitten we met zijn tweetjes bij de nooduitgang met een zee van ruimte. De vlucht duurt echter ‘maar’ 1 uur en 44 minuten dus daar boeken we een halfuurtje tijdwinst. De overstap is amper 100 meter lopen dus die halen we makkelijk.

Om 19:00 uur zat iedereen in het vliegtuig en om 19:30 zouden we vertrekken maar dat werd helaas iets na 20:00 uur. Wa hadden dus een bonusuurtje in het vliegtuig, toch weer mooi meegenomen. We zijn allebei heel moe maar kunnen door omgevingsfactoren (knieen achterbuurman en een bejaarde vent voor me die kan stil zitten) niet slapen. Danielle werd onderweg nog misselijk en kots het hele vliegtuig onder… Om eerlijk te zijn ze gaat er netjes voor naar de toilet en niemand heeft er iets van gemerkt maar dat andere klonk interessanter toch? Ik kijk onderweg Transformers 2 en X-Men Originals: Wolverine. En tussendoor probeeren we allebei toch wat te slapen wat niet echt lukt.

We zijn nu allebei bekaf en weten dat we nog 5 uur moeten wachten op de volgende vlucht van 1 uur en 15 minuten. Niet echt een fijn vooruitzicht. Eerst zoeken we een lunch op en het wordt patat met een frikandel speciaal, als we dan toch in Nederland zijn… Die is echter enkel buiten het douanegebied te krijgen dus we gaan nog even heen en weer. En inmiddels zitten we samen in de laptopbar de blog bij te werken en ons wakker te houden. Nog 3 uur en dan vliegen we en nog 4,5 uur dan komen we bij de douane aan, zouden ze ons door hebben?

Dag 17: Het vertrek… (Deel 1)

Nou het zit er vandaag dan echt op. We staan om 9 uur op om de laatste beetjes in te pakken. We begonnen met 2 koffers, eentje van 16 kilo en eentje van 17 kilo. We komen thuis met 3 koffers van respectievelijk 17, 20 en 23 kilo. Niet slecht toch?

Bijna een kwartier te laat checken we uit en rijden we nog een rondje door de omgeving onder de entree van WDW door en door Celebration. Celebration is een dorp/community met strikte regels over je tuin en je huis. Het ziet er best mooi uit maar het is niet iets waar wij willen wonen, we stappen wel uit om de laatste Starbucks te drinken. Als middageten kiezen we voor Dunkin’ Donuts. Best een gezonde dag dus…

Dan rijden we via de tolweg naar het vliegveld en leveren we de auto met een lege tank in. En leeg is hij want ik reed al een aantal maal met het wijzertje op empty… Zonder problemen geven we de auto af, er wordt niet eens naar de krassen (zie dag 1 en dag 2) gevraagd.

We lopen dan de Terminal in om intechecken. Wat verloopt dat chaotisch. De paspoorten wordenniet herkend, dan mogen we ineens maar 1 stuk bagage meenemen en sloopt een dame er zonder uitleg vandoor met het paspoort van Daan. Maar alles komt natuurlijk goed we mogen gewoon de 3 koffers meenemen zonder bij te betalen en Daan haar paspoort krijgen we ook terug. Dan is het nog een paar uur wachten voor we kunnen boarden maar met een gratis hotspot vermaken wij ons wel!

Dag 16: Thanksgiving…

En dan is Thanksgiving een feestdag die niet bekend is in Europa maar hier wel gevierd wordt en altijd op de 4de donderdag van November. Bijna alles is gesloten op de pretparken, restaurants en Wal-Marts na dan. De outlets en normale malls zijn allemaal dicht. Vanacht om 0:00 uur gaat alles dan weer open voor de wereldberoemde Black Friday Sale. De dag wordt black friday genoemd omdat dit de dag is dat de winkels zwarte cijfers schrijven (winst maken) en omdat het altijd op vrijdag is natuurlijk.

Wij zijn uitgenodigd om in Bradenton bij Richy en Denise Thanksgiving te vieren. Er zijn nog veel bekenden uit de buurt en natuurlijk Glenn die ons heeft uitgenodigd. De gastheer zorgt voor een 10 Pond wegende kalkoen (kost wel 15 Euro) en nog wat bijlages. De gasten zorgen voor de desserts in de vorm van taarten. Wij hebben geen keuken en komen er dus makkelijk vanaf. We kiezen ervoor om drank mee te nemen het wordt Hoegaarden, Grolsch, Budweiser, Martini Asti en Duitse wijn. alles was voorgekoeld en is vervoerd in een piepschuim koelbox gevuld met ijs uit de ijsvending machines van het hotel. Het is namelijk 102 Mijl rijden en het wordt 23 graden vandaag.

Bij binnenkomst krijgen we een rondleiding door het huis. Het is een prachtig huis met een zwembad en een aanlegsteiger voor de boot en zoals altijd in Amerika erg groot. Er is een speciale kamer met brandweer spullen zoals certificaten als dank, de helmen van Richy, foto’s met de burgemeesters van New York en veel dingen die betrekking hebben op 9/11. Onder andere een kruis gemaakt van het staal van het World Trade Center ter nagedachtenis van de vele bekenden die op en rond Ground Zero zijn omgekomen.

Printscreen van GoogleMaps

Na de voorgerechten (Scampi’s, zelfgemaakte tortilla chips en  spinaziehapjes) is er eerst tijd voor een woord van dank, dat is waar de dag omdraait en daarna beginnen we aan het hoofdgerecht. Dit bestaat uit de Kalkoen, aardappelgerechten, zoete fruit soorten die ik niet ken maar wel lekker zijn en nog veel meer. Het is teveel om op te noemen en ook teveel om op te eten. Er blijft heel veel over voor de komende dagen. En dan moeten we nog beginnen aan de taarten. Het is Apple Crumble Pie (aka Dutch Apple Pie), Original Apple Pie, Pumpkin Pie, Lime Pie, Lemon Merinque Pie, Brownies met caramel en nog een Pie. De helft blijft over, gek he?

Na het eten checken wij even onze vlucht in via de Northwest website. Op de eerste vlucht van een uur zitten we weliswaar op de nooduitgangrijen maar niet naast elkaar. Misschien kunnen we daar nog wel wat ruilen. Op de hoofdvlucht zitten we gelukkig wel met zijn tweetjes bij het raam en we krijgen een upgrade naar de stoelen met 2” (5 cm.) meer ruimte. Normaal betaal je hier 50 Dollar voor maar wij krijgen dit cadeau. Op de vlucht van Amsterdam naar Nürnberg zitten we voorin op rij 5 en naast elkaar.

Dan hebben we nog even nagetafeld en zijn we tegen 19:00 naar het hotel gereden. We waren allebei best moe. Ik heb op de kamer mijn Siemens Mail bekeken 150 mails is geen slechte score en de eerste week heb ik al 6 afspraken waaronder een teamuitje op woensdagavond. Danielle ruimt in de tussentijd de koffers al in. Het past in 3 koffers maar ze zijn alled 3 redelijk vol. Op de heenweg vlogen we met 2 halflege koffers dus er is redelijk wat gekocht…

De rest van de avond liggen we (meer Danielle) op bed te kijken naar Hallmark Channel waar veel series en films over kerstmis te zien zijn. En ik lig erbij en heb de laptop op schoot, heerlijk even internetten.

Dag 15: Koud en regenachtig…

Tsja, het kan niet altijd meezitten. Het is hier erg koud 18°C en we hebben vandaag een dag gehad met veel regenbuitjes. Niet de hele heftige maar de typische Nederlandse miezerbuien. Erg vervelend dus. Ik hoor nu net op het Weatherchannel dat er in Kissimmee 0,12” regen is gevallen per ft² niet extreem veel dus.

We wilden vanmorgen naar Epcot gaan maar waren gewoon te moe om heel vroeg uit bed te komen waardoor we pas later klaar waren om te vertrekken en het regende dus hebben we de plannen veranderd. We moesten natuurlijk nog voorbereidingen treffen voor ons Thanksgiving Diner van morgen. Dus op naar de Mall at Millenia om nette kleding te kopen.

Voor mij een nette spijkerbroek van 7 for all Mankind (thanks for the tip Yves) bij de Bloomingdales en een witte blouse met korte mouwen van Tommy Hilfiger bij Macy’s. Danielle slaagt bij de Macy’s met een spijkerbroek, een knaloranje blouse en een wit met zwart gestreeepte blouse. Alles van van Tommy Hilfiger overigens. Het leuke bij Macy’s is, is dat mensen van buiten de USA een extra korting van 10% krijgen als je bij de Guest Realtions een pasje ophaalt op vertoon van je paspoort. Dus die korting steken we ook nog in onze zak.

Hierna lunchen we bij de Firhouse Subs in de foodcourt. Wederom erg lekker. Bij de Apple Store lag nu de iPhone carkit die ik graag zou willen maar voor de laatste 2 dagen kan ik hem beter in Europa kopen als ik hem daar nodig heb. Dan rijden we nog even langs de BestBuy om te kijken naar de Canon EOS 500D, 50D en de 7D om te kijken hoe deze in de hand liggen. Ik wil namelijk iets betere foto’s in het donker kunnen maken en de ruis met de ISO 800 ingesteld is al aanzienlijk en die heb je echt nodig scherpe foto’s uit de hand te schieten van een lichtparade, ISO 1600 zou nog fijner zijn.

Na de bezoekjes aan twee BestBuy’s waar de palets al ingepakt klaarstaan voor Black Friday aanbiedingen, die om 4 uur ‘s nachts beginnen, rijden we naar Downtown Disney om te kijken in de shops. Helaas niet kunnen vinden wat we zochten dus onverichter zaken en met nieuwe ideeen voor de kerstboom rijden we terug naar het hotel. We trekken een lange broek aan en rijden dan naar de Wal-Mart aan de US 192 om te kijken wat we meekunnen nemen voor het Thanksgiving Diner van morgen.

We gaan op visite bij Richy en Denise in Brandenton een plaats op 102 Mijl rijden van ons hotel. Dat is ongeveer 1uur en 40 minuten rijden. Richy is een gepensioneerd brandweerman één van de meest beroemde brandweerkazernes uit New York, Rescue 2. In hun huis is een volledige kamer gewijd aan zijn oude beroep. Zijn vrouw Denise was vroeger een zuster in de eerste hulp operatiekamer. En dan hebben we nog Glenn die ons heeft uitgenodigd, hij is vrijwilliger bij de brandweer in Tampa en heeft onder andere in Epcot gewerkt. Ik denk dat we genoeg verhalen te horen krijgen. Meer weten we niet dus wat neem je als Europeaan nu mee naar een Thanksgiving Diner?

Wij hebben gekozen voor Budweiser in blik omdat Richy dat lekker vindt (tip van Glenn). En dan nog Grolsch omdat het uit Nederland komt, Hoegaarden omdat ik het lekker vindt en Glenn dat graag wil proberen. Voor Denise hebben we wijn uit Duitsland gekocht bij de Publix. Nu maar hopen dat het bevalt. We zijn erg nieuwsgierig naar hoe het morgen is we gaan eten van 1:00 pm tot 5:00 pm en van de Kalkoen met vulling schijn je slaperig te worden en om daarna nog 102 mijl terug te rijden moet ik nu alvast goed uitrusten.

We hebben vandaag geen foto’s gemaakt. Sorry…